[NZ] RytuaÂł 3/? - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl

O nie! Ta strona potrzebuje włączonej obsługi języka JavaScript!

Twoja przeglądarka nie obsługuje tego języka lub ma wyłączoną jego obsługę. Włącz wykonywanie kodu JavaScript w swojej przeglądarce internetowej, aby skorzystać ze wszystkich funkcji strony
lub skorzystaj z programu obsługującego język JavaScript, np. Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera, Google Chrome lub Windows Internet Explorer w wersji wyższej niż 6.

[NZ] RytuaÂł

Stewart Rivers, dowĂłdca Brygady Uderzeniowej Minsterstwa Magii, musi odkryĂŚ kto stoi za seriÂą tajemniczych zabĂłjstw dokonanych na czarodziejach. Czy uda mu siĂŞ rozwikÂłaĂŚ zagadkĂŞ?

Autor:

losiek13

Gatunek: KryminaÂł

Ograniczenie wiekowe: +16

Przeczytano 17871 razy.

Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7].

[NZ] RytuaÂł 3/?

Czy Stewart dostanie zgodĂŞ swojego przeÂłoÂżonego i uda siĂŞ w podrĂłÂż do Polski? A moÂże jednak coÂś pokrzyÂżuje jego plany...

NastĂŞpny rozdziaÂł:
4
Poprzednie rozdziaÂły:
1 2

Stewart wyskoczyÂł z kominka w atrium Ministerstwa i od razu skierowaÂł siĂŞ w stronĂŞ wind. UderzyÂł w guzik, by przywoÂłaĂŚ jednÂą z nich. Po minucie oczekiwania Stew wsiadÂł do windy razem z Abertonem Silke z Departamentu Magicznych Gier i SportĂłw i jakÂąÂś nieznanÂą mu czarownicÂą. Przez dÂłuÂższÂą chwilĂŞ przyglÂądaÂł jej siĂŞ od tyÂłu, podziwiajÂąc dÂługie, kasztanowe wÂłosy, ktĂłre wydzielaÂły sÂłodki zapach, gdy poruszaÂła gÂłowÂą. Kiedy winda zatrzymaÂła siĂŞ na pierwszym piĂŞtrze, kobieta wysiadÂła, obejrzaÂła siĂŞ przez ramiĂŞ i posÂłaÂła Riversowi szeroki uÂśmiech. Nie zdÂąÂżyÂł nawet zareagowaĂŚ, bo juÂż wjeÂżdÂżali w gĂłrĂŞ na kolejne piĂŞtro.

- Departament Magicznych WypadkĂłw i Katastrof - oznajmiÂł magiczny kobiecy gÂłos, gdy siĂŞ zatrzymali. Stewart wyszedÂł z windy i ruszyÂł spiesznie w stronĂŞ biura Brygady Uderzeniowej. Po drodze kÂłaniali mu siĂŞ pracownicy, ktĂłrzy juÂż o tak wczesnej porze mieli sporo zajĂŞĂŚ. Na trzecim piĂŞtrze zawsze duÂżo siĂŞ dziaÂło.

Drzwi do Pokoju Odpraw byÂły otwarte i zebraÂła siĂŞ tam juÂż wiĂŞkszoÂśĂŚ jego pracownikĂłw.

- Witam was o tak wczesnej porze - przywitaÂł ich Stew. Od razu zauwaÂżyÂł, Âże niektĂłrym brakuje snu. Yates wÂłaÂśnie ziewnÂąÂł przeciÂągle. - Mam dla was bardzo waÂżne wiadomoÂści. Czekamy jeszcze na kogoÂś? - zapytaÂł.

- Nie, szefie. Reszta nie wrĂłciÂła jeszcze ze swojej zmiany - powiedziaÂła Helen.

- Dobrze, w takim razie przejdĂŞ do sedna - mĂłwiÂąc to, Stewart przesunÂąÂł siĂŞ na Âśrodek pokoju, wchodzÂąc w plamĂŞ sÂłoĂąca, ktĂłrego promienie zaglÂądaÂły tu przez jedno z zaczarowanych okien. - Wiecie juÂż wszyscy o zaginiĂŞciu WroĂąskiego... – odpowiedziaÂły mu tylko ponure skinienia gÂłowami. - ByliÂśmy juÂż tak blisko przeÂłomu i trop nagle znowu nam siĂŞ urywa. To nie moÂże byĂŚ przypadkowe znikniĂŞcie, dlatego zarzÂądzam zwiĂŞkszonÂą liczbĂŞ patroli poszukiwawczych. Musimy odnaleÂźĂŚ WroĂąskiego nie tylko ze wzglĂŞdu na informacje, jakie miaÂł nam przekazaĂŚ, ale rĂłwnieÂż dlatego, Âże to wysoko postawiony, polski przedstawiciel Departamentu Przestrzegania Prawa CzarodziejĂłw. Nie powinno nic mu siĂŞ staĂŚ, zwÂłaszcza na terenie naszego kraju - powiedziaÂł stanowczo Rivers

- Mamy juÂż wyruszaĂŚ? - zapytaÂł Everett, gotĂłw podnieÂśĂŚ siĂŞ z fotela.

- Poczekamy na powrĂłt Bradleya i Peakesa, i ich raport - odparÂł Stew z westchnieniem. W promieniach wschodzÂącego coraz wyÂżej sÂłoĂąca, byÂło widaĂŚ wyraÂźnie, jak bladÂą ma twarz. Na jego zamyÂślonym czole pojawiÂły siĂŞ kropelki potu. "WyglÂąda o wiele gorzej niÂż wczoraj wieczorem" - pomyÂślaÂła Helen.

- Nie wiem, czy juÂż dotarÂły do was jakieÂś pogÂłoski, ale otrzymaÂłem dzisiaj sowĂŞ od szefa Departamentu. W zwiÂązku z tÂą nagÂłÂą sytuacjÂą poprosiÂłem go o wyjazd do Polski... - kontynuowaÂł Stew. Wszyscy wyglÂądali na zaskoczonych takim obrotem spraw. - Szef Departamentu zgodziÂł siĂŞ. WyjeÂżdÂżam jutro.

ZrobiÂło siĂŞ maÂłe poruszenie, kaÂżdy wymieniaÂł szeptem uwagi z sÂąsiadem. Stewart uniĂłsÂł jednak rĂŞkĂŞ w uciszajÂącym geÂście i powiedziaÂł:

- To nie jest najwaÂżniejsze. WspomniaÂłem o pewnych pogÂłoskach, ktĂłre krÂąÂżÂą po Ministerstwie. KtoÂś coÂś sÂłyszaÂł?

- Ma szef na myÂśli te o aurorach? - zapytaÂł Yates. Sporo gÂłĂłw odwrĂłciÂło siĂŞ w jego stronĂŞ, oczekiwali na wyjaÂśnienia.

- Tak, wÂłaÂśnie o to chodzi - odrzekÂł Stew, ponownie skupiajÂąc na sobie uwagĂŞ. - W tym liÂście znalazÂłem potwierdzenie tych pogÂłosek. Zgodnie z tym, co napisaÂł Thomas Eliot, jeÂśli w najbliÂższym czasie nie nastÂąpi przeÂłom w Âśledztwie, nadzĂłr nad sprawÂą przejmie Biuro AurorĂłw... - wÂśrĂłd zebranych w pokoju pracownikĂłw Brygady Uderzeniowej nawiÂązaÂły siĂŞ jeszcze gÂłoÂśniejsze rozmowy.

- I co teraz? - zapytaÂł ktoÂś z tylnego rzĂŞdu krzeseÂł ustawionych przy Âścianie.

- Bez obaw, nie damy siĂŞ im tak Âłatwo – dodaÂł na pokrzepienie Stewart. - CzujĂŞ, Âże wszystko nadal jest na wyciÂągniĂŞcie rĂŞki. Wszystko zaleÂży od podrĂłÂży do Polski... Ale koniec juÂż tego gadania! Bierzmy siĂŞ do pracy!

PokĂłj Odpraw powoli pustoszaÂł, wszyscy udawali siĂŞ do swoich zajĂŞĂŚ, bÂądÂź na zasÂłuÂżony odpoczynek. W koĂącu w pokoju zostali juÂż tylko on, Keet i Everett.

- ChodÂźcie do gabinetu - powiedziaÂł Stew. Po chwili znaleÂźli siĂŞ w malutkim pomieszczeniu, gdzie staÂło jedno proste biurko, dwa krzesÂła i zwykÂły regaÂł biurowy. Nic wiĂŞcej nie byÂło w stanie siĂŞ tam zmieÂściĂŚ.

- WidziaÂłeÂś siĂŞ dzisiaj w lustrze? - zapytaÂła Keet.

- Eee, w zasadzie to nie... WyglÂądam tak Âźle?

- Spokojnie, twoja buÂźka zawsze wyglÂąda jak z okÂładki "Czarownicy" - zaÂśmiaÂł siĂŞ John.

W odpowiedzi Stewart posÂłaÂł mu tylko miaÂżdÂżÂące spojrzenie.

- Twoja obiecana porcja eliksiru pieprzowego - powiedziaÂła Helen, wyciÂągajÂąc zza pazuchy sporÂą banieczkĂŞ pÂłynu, ktĂłry postawiÂła na blacie.

- Jak mam ci dziĂŞkowaĂŚ?! - zapytaÂł Stew odkorkowujÂąc butelkĂŞ i sprawdzajÂąc jÂą rĂłÂżdÂżkÂą na obecnoÂśĂŚ trucizn. Taki krok nie byÂł niczym nadzwyczajnym. Kiedy Rivers byÂł juÂż pewien, Âże wszystko jest w porzÂądku, nalaÂł sobie sporÂą porcjĂŞ eliksiru do pucharu i wypiÂł do dna. Z jego uszu buchnĂŞÂły kÂłĂŞby pary, ktĂłre po kilkunastu sekundach zamieniÂły siĂŞ w maÂłe struÂżki. ZmĂŞczony opadÂł na krzesÂło, jednak juÂż teraz wyglÂądaÂł znacznie lepiej. Na jego urzekajÂącej twarzy pojawiÂł siĂŞ pierwszy tego dnia uÂśmiech.

- MyÂślĂŞ, Âże jakoÂś siĂŞ policzymy po twoim powrocie, szefie - odpowiedziaÂła Keet, posyÂłajÂąc mu uÂśmiech. Everett spojrzaÂł na niÂą z ukosa, jednak pozostawiÂł tĂŞ uwagĂŞ bez komentarza.

- Zapewne nie zobaczymy siĂŞ juÂż przed moim wyjazdem, wiĂŞc mam do was proÂśbĂŞ - zwrĂłciÂł siĂŞ do dwĂłjki Stew. - UwaÂżajcie na siebie...

***

Wzmocniony Eliksirem Pieprzowym Stew, nazajutrz wyglÂądaÂł juÂż na w peÂłni zdrowego. MoÂże nie do koĂąca pokrywaÂło siĂŞ to z jego stanem ducha, ale miaÂł teraz na gÂłowie waÂżniejsze sprawy.

ÂŚciskajÂąc w dÂłoni walizkĂŞ spakowanÂą przez Kulfona, przemierzaÂł korytarze Departamentu MiĂŞdzynarodowej WspĂłÂłpracy CzarodziejĂłw, gdzie w gabinecie Cindy Crawford czekaÂł na niego specjalnie przygotowany Âświstoklik.

- PamiĂŞtaj, Âże Âświstoklik nie przeniesie ciĂŞ bezpoÂśrednio do polskiego Ministerstwa - wyjaÂśniÂła mu starsza kobieta o imieniu Cindy, podchodzÂąc bliÂżej. - Pojawisz siĂŞ w Warszawie, w parku ÂŁazienkowskim. To oficjalny punkt transportu magicznego w Polsce, ktoÂś, kto bĂŞdzie twoim przewodnikiem, powinien pojawiĂŚ siĂŞ na miejscu i zabraĂŚ ciĂŞ stamtÂąd, jasne?

- Tak, tak, wszystko rozumiem. PowrĂłt gwarantuje ich strona? - zapytaÂł Stew, ktĂłry jeszcze nigdy nie odwiedzaÂł centralnej czĂŞÂści Europy.

- Zgadza siĂŞ - przytaknĂŞÂła z uÂśmiechem. - MoÂżesz ruszaĂŚ w kaÂżdej chwili.

Stewart spojrzaÂł na biurko, na ktĂłrym leÂżaÂł stary, zepsuty kaÂłamarz. PoÂżegnaÂł siĂŞ z Cindy i dotknÂąÂł palcem puszki, ktĂłra natychmiast pociÂągnĂŞÂła go za sobÂą jak magnes...

Komentarze

Sann dnia 14.03.2014 17:48

Robi siĂŞ coraz bardziej tajemniczo - ciekawe, czego Stew dowie siĂŞ w Polsce. CaÂłoÂśĂŚ czytaÂło siĂŞ bardzo przyjemnie, po raz kolejny rozbawiÂło mnie imiĂŞ skrzata domowego, a do tego jeszcze ta Cindy Crawford. CzyÂżbyÂś lubiÂł modelkĂŞ?

Nie zauwaÂżyÂłam wiĂŞkszych bÂłĂŞdĂłw, raptem kilka literĂłwek, ktĂłre poprawiÂłam, i moÂże jakiÂś zabÂłÂąkany przecinek.

GratulujĂŞ i czekam na kolejne czĂŞÂści : )

fuerte dnia 14.03.2014 18:11

Cindy Crawford, srlsy?

OgĂłlnie jest spoko, robi siĂŞ ciekawie i dosyĂŚ fajnie siĂŞ to czyta. Ale niektĂłre dialogi bÂłĂŞdnie skonstruowane...

W tym liÂście znalazÂłem potwierdzenie tych pogÂłosek. Zgodnie z tym, co napisaÂł Thomas Eliot, jeÂśli w najbliÂższym czasie nie nastÂąpi przeÂłom w Âśledztwie, nadzĂłr nad sprawÂą przejmie Biuro AurorĂłw... - wÂśrĂłd zebranych w pokoju pracownikĂłw Brygady Uderzeniowej nawiÂązaÂły siĂŞ jeszcze gÂłoÂśniejsze rozmowy.

DuÂża litera po myÂślniku, bo zaczynasz zupeÂłnie nowe zdanie. GdzieÂś chyba jeszcze coÂś byÂło podobnie napisane, ale trochĂŞ mi siĂŞ spieszy, to nie bĂŞdĂŞ szukaĂŚ. TakÂże wiesz, o co biega.

Nie powinno nic mu siĂŞ staĂŚ, zwÂłaszcza na terenie naszego kraju - powiedziaÂł stanowczo Rivers

W tym zdaniu mi jednak tej stanowczoÂści zabrakÂło. Nie wiem, moim zdaniem, lepiej brzmiaÂłoby, gdyby Stew powiedziaÂł "Nie moÂże mu spaÂśĂŚ wÂłos z gÂłowy" czy coÂś w tym rodzaju. W sensie, uÂżyĂŚ takiego sformuÂłowania, Âżeby to faktycznie wyglÂądaÂło na to, Âże nie mogÂą dopuÂściĂŚ, Âżeby temu WroĂąskiemu staÂła siĂŞ krzywda.

Ok, w kaÂżdym razie czekam co tam dalej wymyÂślisz. Powo.

Ana_Black dnia 14.03.2014 20:03

A ja siĂŞ zastanawiam skÂąd znam nazwisko Cindy Crawford.

- Tak, wÂłaÂśnie o to chodzi - odrzekÂł Stew, ponownie skupiajÂąc na sobie uwagĂŞ. - W tym liÂście znalazÂłem potwierdzenie tych pogÂłosek. Zgodnie z tym, co napisaÂł Thomas Eliot, jeÂśli w najbliÂższym czasie nie nastÂąpi przeÂłom w Âśledztwie, nadzĂłr nad sprawÂą przejmie Biuro AurorĂłw... - wÂśrĂłd zebranych w pokoju pracownikĂłw Brygady Uderzeniowej nawiÂązaÂły siĂŞ jeszcze gÂłoÂśniejsze rozmowy.

Zawsze wyobraÂżaÂłam sobie, Âże Brygada Uderzeniowa to coÂś w stylu antyterrorystĂłw, czyli zajmowali siĂŞ zatrzymywaniem przestĂŞpcĂłw, ale nie prowadzeniem Âśledztwa. Dlatego podoba mi siĂŞ ten pomysÂł z rywalizacjÂą z Biurem AurorĂłw. Ciekawa jestem jak to siĂŞ potoczy.

Penelope dnia 14.03.2014 21:37

O czyli jednak pojechaÂł do Polski, jak cudownie

Ciekawa jestem jak opiszesz "magicznÂą stronĂŞ" naszego kraju

Podobnie jak Anie, podoba mi siĂŞ pomysÂł rywalizacji Brygady uderzeniowej z aurorami, to caÂłkiem ciekawe. OgĂłlnie czeÂśĂŚ dobra, fajnie opisujesz wÂładczoÂśĂŚ gÂłĂłwnego bohatera. Wypowiada rozkazy w taki sposĂłb, Âże nikt mu siĂŞ nie sprzeciwia, a jednak jest miÂły dla innych, podoba mi siĂŞ

losiek13 dnia 15.03.2014 00:46

Hahahaha

Ej, ja nie wiedziaÂłem, Âże jest jakaÂś modelka o takim imieniu i nazwisku. PowstaÂło to zupeÂłnie przypadkowo! ;D TrochĂŞ Âśmisznie, Âże trafiÂłem na jakÂąÂś babkĂŞ-modelkĂŞ. Nie byÂło to zamierzone, podobnie jest z resztÂą imion i nazwisk. Zbytnio siĂŞ nad tym nie rozwodzĂŞ...

PodrĂłÂż Stew do Polski, na pewno coÂś wniesie do ff. To nie wycieczka ; )

Ale niektĂłre dialogi bÂłĂŞdnie skonstruowane...

Faktycznie sÂą bÂłĂŞdy. Teraz juÂż wiem mniej wiĂŞcej o co kaman z tÂą wielkÂą, bÂądÂź maÂłÂą literÂą, wiĂŞc postaram siĂŞ uniknÂąĂŚ takich pomyÂłek.

Co do Brygady... Ja ich odbieram, jako wÂłaÂśnie coÂś na wzĂłr polskiej policji. Aurorzy to juÂż wyÂższa szkoÂła jazda. PodchodzĂŞ do tego na tej zasadzie ;>

DziĂŞki za wszystkie uwagi, a szczegĂłlnie Sann za poprawki (gÂłĂłwnie te estetyczne) ;>

_raven_ dnia 15.03.2014 01:14

Fajnie, robi siĂŞ coraz ciekawiej. Super pomysÂł z tym punktem transportu w Polsce, ale chyba zamiast "park ÂŁazienkowski", Cindy powinna uÂżyĂŚ oficjalnej nazwy? Czyli, Âże ÂŁazienki KrĂłlewskie, no i dodaĂŚ, Âże to park. Dobrze by brzmiaÂło, gdyby siĂŞ zastanowiÂła czy to faktycznie dobrze mĂłwi, w koĂącu Polska dla BrytyjczykĂłw bywa egzotycznym miejscem. Ale caÂłoÂśĂŚ na plus i nie mogĂŞ siĂŞ doczekaĂŚ opisu magicznych miejsc w Polsce

Anciol dnia 15.03.2014 13:44

Cindy Crawford moim mistrzem hahahhaha.
ÂŁoÂśku, ja oczywiÂście jestem wielkÂą fankÂą tego ff i bardzo mi siĂŞ podoba jak to rozwijasz.
Park ÂŁazienkowski w Wawce? Teraz pytanie gdzie jest PMM? MoÂże w Markach?!

Musisz przyjechaĂŚ do Warszawy Âżeby realistycznie opisaĂŚ teraz wszystko ;>

Penelope dnia 15.03.2014 15:33

Ann po co od razu dom Warszawy?? Wystarczy sobie zdjĂŞcia pooglÂądaĂŚ

Barlom dnia 15.03.2014 19:26

Wiem, ze siĂŞ powtĂłrzĂŞ, ale Cindy Crawford zostaje gÂłĂłwnym bohaterem tej czĂŞÂści

Piszesz dobrze, ale o tym juÂż wiesz.

Czekam na dalszÂą czĂŞÂśĂŚ. Ciekawe jak opiszesz polskie ministerstwo i zasady w nim panujÂące.

losiek13 dnia 16.03.2014 13:05

Anciol, WarszawĂŞ znam dosyĂŚ dobrze ;p SzczegĂłlnie centrum i okolice. Postaram siĂŞ, Âżeby realistycznie, ale nie mam zamiaru siĂŞ zbytnio z tym rozwlekaĂŚ.

Odczepcie siĂŞ od Cindy ;< Jest zupeÂłnie przypadkowa i juÂż wiĂŞcej siĂŞ nie pojawi... chociaÂż... hmm...

Wydaje mi siĂŞ, Âże obie nazwy sÂą oficjalne, chociaÂż faktycznie "KrĂłlewskie" brzmiÂą dostojniej. Ale trzeba teÂż zwrĂłciĂŚ uwagĂŞ na to, Âże jak powiesz komuÂś zza granicy: "ChodÂźmy do "Royal Baths"!", to nie bĂŞdzie siĂŞ spodziewaÂł wizyty w parku xp

Alette dnia 17.03.2014 14:19

Kilka sÂłĂłw ode mnie

Bardzo dobrze idzie ci kreacja gÂłĂłwnego bohatera. Po prostu nie da siĂŞ go nie lubiĂŚ ;p TrochĂŞ wiĂŞcej uwagi musisz poÂświĂŞciĂŚ na drugoplanowe postacie, bo jak dla mnie zlewajÂą siĂŞ trochĂŞ z tÂłem. Nie sÂą zÂłe, ale staĂŚ ciĂŞ na wiĂŞcej, a co.

Zastanawiam siĂŞ, co tam bĂŞdzie w tej Polsce ;p Nie wiem, co siĂŞ przyczepiliÂście do tej Cindy, ona nawet nie wystĂŞpowaÂła specjalnie w fabule hahaha

Czekam na kolejne

Christina dnia 13.11.2014 13:13

Cindy Crawford hahahah

Ja wiem, Âże nie chciaÂłeÂś, ale wyszÂło zabawnie. A moÂże ty jesteÂś jakimÂś wrĂłÂżbitÂą czy cuÂś...Albo ona jest czarownicÂą!! Dobra, juÂż siĂŞ zamykam...

Popieram Al. Stew jest wykreowany co do joty, ale reszta nieco zlewa siĂŞ z sobÂą. Nie do koĂąca wiem kto jest kim i jakiej jest pÂłci. Musisz ich nieco bardziej zaznaczyĂŚ. Przynajmniej tÂą dwĂłjkĂŞ najbliÂższych wspĂłÂłpracownikĂłw.
A tak to to spoko.

Katherine_Pierce dnia 06.01.2016 20:33

Genialny rozdziaÂł. OgĂłlnie dopiero teraz w peÂłni zainteresowaÂła mnie sprawa. WczeÂśniej wiedziaÂłam, Âże coÂś tam prowadzÂą, ale zupeÂłnie mnie to nie interesowaÂło, skupiaÂłam siĂŞ bardziej na postaciach. Teraz jestem ciekawa co to za Âśledztwo i jak siĂŞ skoĂączy.
Nadal wiem jak wyglÂąda Stewart

Nie idĂŞ teraz czytaĂŚ dalej bo w takim tempie skoĂączĂŞ dzisiaj i potem pupa z czekaniem na kolejne rozdziaÂły. BĂŞdĂŞ wiĂŞc to sobie dawkowaĂŚ.

Taaa na pewno mi siĂŞ to uda

Sam Quest dnia 03.02.2016 22:27

gdzie w gabinecie Cindy Crawford czekaÂł na niego specjalnie przygotowany Âświstoklik.

Serio? Cindy Crawford? Ciekawe

trochĂŞ mnie rozpraszaly te dÂługie przerwy miĂŞdzy akapitami. No i fabuÂła leci bardzo powoli, ale siĂŞ tego akurat nie czepiam.
Za to brakuje mi wyrazistrzego zarysowania postaci. Tylko Steward mi siĂŞ z nikim nie myli. ChociaÂż i on bardzo powoli wymusza siĂŞ jako osoba z rozmĂłw innych.
No ale na plus to, Âże w kaÂżdym rozdziale coÂś mnie bawi i czyta siĂŞ caÂłkiem dobrze.

monciakund dnia 27.02.2016 11:49

Haha, mam teraz wielkÂą ochotĂŞ wyjÂśĂŚ z domu i pojechaĂŚ do ÂŁazienek szukaĂŚ Âświstoklika. Trzymajcie kciuki, by mi siĂŞ udaÂło go znaleÂźĂŚ

ÂŚwietna czĂŞÂśĂŚ, naprawdĂŞ. CiÂągle trzymasz w napiĂŞciu, tak ma byĂŚ. Jak ja siĂŞ cieszĂŞ, Âże kolejna czĂŞÂśĂŚ jest juz na naszej stronie i nie muszĂŞ na niÂą czekaĂŚ

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny!	100%	[3 głosy]
Powyżej oczekiwań	0%	[0 głosów]
Zadowalający	0%	[0 głosów]
Nędzny	0%	[0 głosów]
Okropny	0%	[0 głosów]

Logowanie

Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Facebook

Shoutbox

Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Liliana2194 [off]

O choinka!
03.08.2026 15:12

DziĂŞki

Rue Riddle [off]

Do szopy hipogryfy, do szopy wszyscy wraz!
01.08.2026 11:39

Racja, I will mourn old Hog forever, to juÂż nie byÂło to samo :v
I mimo Âże ciĂŞÂżko w te urodziny, to i tak wszystkiego naj naj, 17 moÂżna mieĂŚ do 40 na spokojnie